اگر ذات تو یزدان وار فیض فضل می بارد

عروس آخر چو هدیه دید دانم روی بگشاید

چو یزدان وحی کرد از غیب سوی نحل، می شایست

اگر تو سوی خاقانی فرستی نامه ای شاید

ضمیرم نیز نحل آسا شفای جان می افزاید

به جان تو که گردون را ولیعهد است جاه تو

اگر درعهد تو چون من سخن گویی پدید آید