پشت دست از ستم چرخ به دندان خوردم

به دو طفلان سیه پوش بصر می نرسد

اشک چون طفل که ناخوانده به یک تک بدود

باز چون خوانمش از دیده به بر می نرسد

گه ز خوان پایه غم قوت دگر می نرسد

از بن دندان خواهم که جگر هم بخورم

چکنم چون سر دندان به جگر می نرسد