آن بود که بحر کرمش زود برانگیخت

یک چند کم آورد چه دریا و چه کان را

چون دست حوادث در این هر دو فروبست

دربست جهان باز ز امساک میان را

از لجه کف ابر چو دریای روان را

تا بر دهن خشک جهان نایژه بگشاد

وز بیخ بزد شعله نار حدثان را