این عجب نیست بسی کز اثر لاله و خوید

تا به خلوت لب خم بر لب بنت العنبست

گرنه صراف خزان کیسه فشان رفت ز باغ

چون چمن ها ز ذهابش همه یکسر ذهبست

گفتی آهوبره میناسم و بیجاده لبست

یارب الماس لبش باز که کرد و شبه سم

بینی این گنبد فیروه که چون بلعجبست