پر خون دل شود ز ره دیده ساغرم

در بزمگاه محنت گیتی به جام عمر

جز خون دل ز دست زمانه نمی خورم

زیرا که تا برآرم از اندیشه یک نفس

از کحل شب چو دیده ناهید شب گمار

روشن شود چو اختر طبع منورم

خورشید غم ز چشمه دل سر برآورد