نه سر به جایی می کشد، نه ره به کاری می برد

دل باز در سودای او افتاد و باری می برد

جوری که آن بت می کند بی اختیاری میبرد

چندیست تا بر روی او آشفته گشته این چنین

من در بلای هجر او زانم بتر کز هر طرف

گویند: می چیند گلی، یا رنج خاری می برد

با دل بسی گفتم، کزو بگسل، چو نشیند این سخن