که از سماع حدیث تو وجد و حال کند

نیامدست مرا در خیال جز رخ تو

اگر چه نرگس مستت جزین خیال کند

مرا دلیست سراسیمه در ارادت تو

به گرد روی چو ماهت ز زلف می بینم

شبی دراز، که روز مرا چو سال کند

اگر چه بار غم خود تو سهل پنداری