از گل و باغش نبود چاره ای

دوست که در مهد و عماری بود

هم نکند صید چنان آهویی

گر سگ ما شیر شکاری بود

دیده که چون ابر بهاری بود

یار مرا می کشد از عشق خود

کشتن عشاق چه یاری بود؟