ای بت عاشق نواز، غم چه خوری؟ باده خور

جامه زهدی، که بود بر تن ما، تنگ شد

باده صافی بیار، جامه صوفی ببر

ای صنم چنگ ساز، تن چه زنی؟ رود زن

می که تو داری به کف روزی و مقسوم تست

تا نخوری قسم خود وعده نیاید به سر

چون به یقین خورد نیست روزی خود را، تو نیز