که از آغاز تاثیرش زمستان شد بهار من

به سرحد وصالش گر زوجهی راه میابم

شرف هم خانه میگردد دگر با روزگار من

چو ماه از عقده زلفش مگر دارد خسوف آن رخ؟

چو دانستی کز آن تست بیت المال دل یکسر

به سهم الغیب آن غمزه بگو: تا کیست یار من

طریق اجتماعی نیست دل را با فرح بی تو