چو دانستی کز آن تست بیت المال دل یکسر

شرف هم خانه میگردد دگر با روزگار من

چو ماه از عقده زلفش مگر دارد خسوف آن رخ؟

که از آغاز تاثیرش زمستان شد بهار من

به سهم الغیب آن غمزه بگو: تا کیست یار من

طریق اجتماعی نیست دل را با فرح بی تو

ازان چون عقله زلف تو منکوسست کار من