ور چنین باشد حدیثم کی شود پنهان که من،

هم به ترک سر بگویم، هم دل از جان بر کنم

وآن زمان درد دلم را چاره ای نتوان که من،

دل ز غم خون کرده باشم، خون ز مژگان ریخته

دیده ای پر اشک دارم، چهره ای پر خون دل

واندر این محنت نخواهم شست دست از جان که من،

اوحدی را می شناسم، طالع خود دیده ام