عشق می پوشیم و رنگ رخ گواه

آه! کز شوق تومیسوزیم و نیست

زهره آن کز غمت گوییم: آه!

صبر میورزیم و غماز آب چشم

عاقبت دودی بر وزن بر شود

چند شاید داشت این آتش نگاه!

بی تو در گور آنچنان گریم که اشک