دل بر شمع رخت راه نمی یافت هیچ

پیش خراباتیان آن صنم خانگی

ای که به نخجیر ما ساخته ای دام زلف

دام چه حاجت؟ که کرد خال رخت دانگی

چشم توپروانه ایش داد به پروانگی

آینه روی تو، تا که بدید آفتاب

جز به مدارا نکرد زلف ترا شانگی