شاد کجا شود ز تو این دل ناتوان من؟

با من خسته دل چرا این همه «لا» و «لم» زنی؟

ای که نمی زنم دمی جز به خیال لعل تو

گر به کف من اوفتی،کی بهلم که دم زنی؟

چون تو به روز هجر خود این همه تیر غم زنی

بی تو دمی نمی شود خالی و فارغ، ای صنم

چهره من ز زرگری اشک من از درم زنی