سدره مقام و کنگره عرش منظرم

در بوستان بی خبری جلوه ای کنم

وز آشیان هفت دری جان برون برم

شهباز عرشیم، که به پرواز من سزد

چه عرش و چه ثری؟ که همه ذره ای بود

در پیش آفتاب ضمیر منورم

نز ذره گردم آگه، نز خود، نه ز آفتاب