باری نظاره کن، به خرابات بر گذر

«سبحانی» آن نفس ز من ار بشنوی بدانک

آن او بود، نه من، به سوی هیچ ننگرم

ای بی خبر ز حالت مستان با خبر

آنان که گوی عشق ز میدان ربوده اند

بنگر که: وقت کار چه جولان نموده اند؟

خود را، چو گوی، در خم چوگان فکنده اند