زندگانی ما به جانان است

دیده را دیدن تو می باید

وگرم قصد جان کنی شاید

دل ما را فراغت از جان است

عشق، روزی که درد من بفزود

شد حقیقتی اگر مجازی بود

در ترقی است کار ما در عشق