مصرع نخست · شماره 33آتش از تن نصیب خود طلبدشاعرعراقیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.30چست در زد به منقل آتش#31گفت: چشمم اگر چه حیران است#32پای را پیش هر دو یکسان است#33آتش از تن نصیب خود طلبدانتخابشده34سوزش مغز بی خرد طلبد#35گل آتش به پیش ابراهیم#36وز تجلی نسوخت جسم کلیم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 33 از «حکایت» است.سطر پیشینپای را پیش هر دو یکسان است→سطر بعدیسوزش مغز بی خرد طلبد←