حریف باده بی غش، ز غشها پاک می باید

خلاصی ده مرا زین عالم بیگانه ای ساقی

به خورشید سبک جولان، فلک بسیار می نازد

به دور انداز ساغر را تو هم مستانه ای ساقی

جدا کن عقل را از ما، چو کاه از دانه ای ساقی

کشاکش می برد هر ذره خاکم را به صحرایی

ز هم مگذار اجزای مرا بیگانه ای ساقی