در ثنایش نغز گفتاری کنم

جلوه گاه خود کند آن خانه را

خاصه نظم این کتاب از بهر اوست

مظهر آیات لطف و قهر اوست

در دعایش ناله و زاری کنم

چون ندارم دامن قربش به دست

بایدم در گفت و گوی او نشست