فسون پردازی و افسانه خوانی،

وگر باشد ز جنس آدمیزاد

بزودی سازم از وی خاطرت شاد»

زلیخا چون بدید آن مهربانی

ندید از راست گفتن هیچ چاره

گرفت از گریه مه را در ستاره

که: «گنج مقصدم بس ناپدیدست