بهار طبع من شکفته شد چو من

که دل برد سرود جانفزای او

رسید وقت آنکه جغد جنگ را

جدا کنند سر به پیش پای او

مدیح صلح گفتم و ثنای او

بر این دُرنامه آفرین کند کسی

که پارسی شناسد و بهای او