مدیح صلح گفتم و ثنای او

رسید وقت آنکه جغد جنگ را

جدا کنند سر به پیش پای او

بهار طبع من شکفته شد چو من

بر این دُرنامه آفرین کند کسی

که پارسی شناسد و بهای او

شد اقتدا به اوستاد دامغان