ز شوره گل طلبد هر که بعد ازین جوید

پر از نمک دل مجروح خون چکیده من

سیاه باد زبانش که بی محابا راند

زبان به مرثیه این کلک سر بریده من

طراوت از غزل و صنعت از قصیده من

چرا که بلبل طبعم شکسته بال شده

زبان طوطی نطقم ز غصه لال شده