گل جامه می درد که چه نخلی ز ظلم کند

شخص اجل به صد ستمش کرد پایمال

سروی که در حدیقه جان بود متصل

با خاک در مغاک لحد یافت اتصال

بی اعتدالی اجل باغ اعتدال

مه سینه می کند که چه پاینده اختری

از دستبرد حادثه افتاد در وبال