چو سر از خاک برداری نبینی جز لقای من

چه آئی بر سر خاکم بگو کز خاک سربر کن

وفای من ببین ای کشته تیغ جفای من

پس آنگه گر دعائی گوئیم این گو که در محشر

ازین خوش تر چه باشد کز تو چون پرسند کی بی غم

کجا شد محتشم گوئی که مرد اندر وفای من

نمی دانم چسان در ره فتادم