مر از وصل بس این سروری که همچو هلال

گه صدهزار شهید است هر نگاهی را

دلی که جان دو عالم به باد داده اوست

در او اثر چو بود ناله ای و آهی را

ز دور سجده کنم گوشه کلاهی را

برای مهر و وفا کند کوه کن صد کوه

ولی نکند ز دیوار هجر کاهی را