بر سرم مرغ جنون آمد و بسیار نشست

غیر کم حوصله را بار دل از پای نشاند

لله الحمد که این فتنه به یک بار نشست

سایه پرورد بلا می شوم آخر کامروز

هرکه چون شمع به بالین من آمد شب غم

سوخت چندان که به روز من بیمار نشست

پشت امید به دیوار وفای تو که داد