که بد گوی من از کوی تو دایم شاد می آید

همانا در کمال عشق نقصی بود مجنون را

که نامش بر زبانها کمتر از فرهاد می آید

بد من گر به گوشت خوش نمی آید چه سراست این

چه بیداد است این بنشین و رسوائی مکن کز تو

اگر بیداد می آید ز من هم داد می آید

ازین به فکر کارم کن که در دامت من آن صیدم