حسن و عشقند دو ساحر که به یک چشم زدن

نستانند بلی کشوری از پادشهی

هست عفوی که به امید وی از دیده عذر

نقطه قطره اشگی که نشوید گنهی

می گشایند میان دو دل از دیده رهی

مدت وصل حیاتیست ولی حیف که نیست

راست برقامت او خلعت سالی و مهی