نقطه قطره اشگی که نشوید گنهی

کلبه دل ز گدائی بستانند این قوم

نستانند بلی کشوری از پادشهی

هست عفوی که به امید وی از دیده عذر

حسن و عشقند دو ساحر که به یک چشم زدن

می گشایند میان دو دل از دیده رهی

مدت وصل حیاتیست ولی حیف که نیست