به عرض حاجتی از خود چو میشوی گویا

به صد هزار تعشق به جای می آری

هزار حکم اگر بر تو می کند اجرا

چو برگ بید زبانت ز بیم می لرزد

به آن شهی که شهان آفریدگان ویند

چو در نماز سخن می کنی صباح و مسا

ببین که صد یک آن بیم هست در دل تو