که شیشه دل مردم شکستن آسان است

چو شانه باد سر مدعی باره فکار

کزو چه زلف بتان خاطرم پریشان است

ز بس که مست می جهل بود می پنداشت

ز کینه ساخت مراپایمال و داشت گمان

که من ز بی مددی مورم او سلیمان است

ولی نداشت ازینجا خبر که صاحب من