به تنگ آمد ثنا از دست نطقت

دل نازک دلان می یابد آزار

عنان تاب از ره افکار شو هان

که شد ز اطناب پای خامه افکار

دعا نوبت طلب شد دست بردار

درین سطح از پی رسم دوایر

بود تا گردش پرگار در کار