بخشش مقرون به تشریف شه صاحبقران

وان چه بیش از جمله اش آواره می کرد از وطن

قرض پر شلتاق دیوان بود آن بار گران

تا که از امداد صاحب مژده بخشش رسید

من به این پاداش بر چیزی که حالا قادرم

هست ارسال ثناها کاروان در کاروان

بی تکلف صاحبا کردی ز وامی فارغم