من به این پاداش بر چیزی که حالا قادرم

قرض پر شلتاق دیوان بود آن بار گران

تا که از امداد صاحب مژده بخشش رسید

بخشش مقرون به تشریف شه صاحبقران

هست ارسال ثناها کاروان در کاروان

بی تکلف صاحبا کردی ز وامی فارغم

کز هراسش بود بی آرام در تن مرغ جان