کز هراسش بود بی آرام در تن مرغ جان

من به این پاداش بر چیزی که حالا قادرم

هست ارسال ثناها کاروان در کاروان

بی تکلف صاحبا کردی ز وامی فارغم

وز طلب گشتند بر امید دیگر لطف ها

قرض خواهان دیگر هم اندکی کوته زبان

ای تمام احسان اگر در عهد شاهی این چنین