ای تمام احسان اگر در عهد شاهی این چنین

کز هراسش بود بی آرام در تن مرغ جان

وز طلب گشتند بر امید دیگر لطف ها

قرض خواهان دیگر هم اندکی کوته زبان

کز زر و گوهر خزاین را تهی کرد آن چنان

بنده را یکبارگی از قرض خواهان واخری

سود پندارم درین سودا بود بیش از زیان