بنده را یکبارگی از قرض خواهان واخری

قرض خواهان دیگر هم اندکی کوته زبان

ای تمام احسان اگر در عهد شاهی این چنین

کز زر و گوهر خزاین را تهی کرد آن چنان

سود پندارم درین سودا بود بیش از زیان

محتشم ای در فن خود از توقع برکنار

آمدی آخر درین فن نیک بیرون از میان