قرض خواهان دیگر هم اندکی کوته زبان

بی تکلف صاحبا کردی ز وامی فارغم

کز هراسش بود بی آرام در تن مرغ جان

وز طلب گشتند بر امید دیگر لطف ها

ای تمام احسان اگر در عهد شاهی این چنین

کز زر و گوهر خزاین را تهی کرد آن چنان

بنده را یکبارگی از قرض خواهان واخری