بی تکلف صاحبا کردی ز وامی فارغم

بخشش مقرون به تشریف شه صاحبقران

من به این پاداش بر چیزی که حالا قادرم

هست ارسال ثناها کاروان در کاروان

کز هراسش بود بی آرام در تن مرغ جان

وز طلب گشتند بر امید دیگر لطف ها

قرض خواهان دیگر هم اندکی کوته زبان