کز زر و گوهر خزاین را تهی کرد آن چنان

وز طلب گشتند بر امید دیگر لطف ها

قرض خواهان دیگر هم اندکی کوته زبان

ای تمام احسان اگر در عهد شاهی این چنین

بنده را یکبارگی از قرض خواهان واخری

سود پندارم درین سودا بود بیش از زیان

محتشم ای در فن خود از توقع برکنار