سود پندارم درین سودا بود بیش از زیان

ای تمام احسان اگر در عهد شاهی این چنین

کز زر و گوهر خزاین را تهی کرد آن چنان

بنده را یکبارگی از قرض خواهان واخری

محتشم ای در فن خود از توقع برکنار

آمدی آخر درین فن نیک بیرون از میان

بحر خواهش را کرانی نیست پیدا لب ببند