ز هر چه هست براند نخست از سر و جان

شه نشاط طلب گو به عیش کوش که هست

سوار چابک پرخاش جوی در میدان

چو او به حرب درآید عدوی بی دل و دین

شود ز شعله تیغش هوای حرب چو گرم

هزار تن ز لباس بقا شود عریان

چه غم ز صلبی اعدا که ممکن است خلل