چه جانی در تن خلق جهان کرد

درین اندیشه بودم کایزد پاک

چه نیکو داشت پاس خطه خاک

چه ملکی را ز نو دارالامان کرد

چه شمعی را به محض قدرت افروخت

که خصم از پرتوش پروانه وش سوخت

چه شاهی را دگر کرسی نشین ساخت