که من طالعت می شناسم، مگو

ندانم درین دیر بی انتظام

که محنت کدام است و راحت کدام

بهائی، دل از آرزوها بشو

اگر باده گردد حلالت دمی

گریزد همان دم، از آن خرمی

نیابی از آن جز غم و درد و رنج