گر از شهد کس را دهانی خوش است

مگو اندرین خیمه بی ستون

که در خرگهی ترکمانی خوش است

هم از نیش زنبور شد تلخ کام

به عمری که مرگ است اندر قفاش

نگویم که وقت فلانی خوش است

توان گفت، اگر بهر آویختن