دست مکش به موی او مات مشو به روی او

مهره نداد خاصیت، مار گزیده تو را

ای که به عشق او زدی خنده به چاک سینه ام

شکر خدا که دوختم جیب دریده تو را

تا نکشد به خون دل دامن دیده تو را

باز فروغی از درت روی طلب کجا برد

زان که کسی نمی خرد هیچ خریده تو را