طبیب عشق به من مژده دوا داده ست

به خون من صنمی پنجه را نگارین ساخت

که کشته را ز لب لعل خون بها داده است

چنان ز درد به جان آمدم که از رحمت

به تشنه کامی خود خوش دلم که خضر خطش

مرا نوید به سر چشمه بقا داده ست

به خون خویش تپیدیم و سخت خرسندیم